Karanlıkta Erimek

Şurada bir kapı olmalı

Senin ölümsüzlüğüne açılan

Bir kapı olmalı şurada

Bulabilsem

Kollarımın bütün gücüyle vuracağım

Er geç sesimi duyuracağım sana

Başımı soğuk demirlere dayayıp

Adını söyleyeceğim mahşer gününe kadar

Dağlara taşlara güzelliğini haykıracağım

Ve bütün yaratıklara

Rüzgarın söylediği bir masal gibi

Seni anlatacağım

Dünyaya ilk gelişimiz değil bu

Yüz binlerce yıl önce

Bir de taş devrinde gelmiştik

Senin için vahşi hayvanlar vurmuştum o zaman

Pars dişlerinden bir gerdanlık yapmıştım boynuna

Nice mağara duvarlarına güzelliğini kazımıştım

Nasıl hatırlamazsın

O zaman da gökyüzü bu kadar mavi

Ormanlar yemyeşildi

O zaman da

Yalnız karanlıktan korkar

Güneşi tanrı bilirdik

Bunca yüzyıllardır

İnan

Hiçbir şey değişmedi yeryüzünde

Belki biz değiştik ....................

Ümit Yaşar Oğuzcan

Hayalin Gerçekleşmesi

Tanımsızlıklarımdan :
Kendimi bazen çok daha büyük-yaşlı hissediyorum..
..

Hayal; Olması istenen kurgularımız çoğu zaman.
Duygularımızı kattığımız, peşinden koşturabilen kurgular..

Kurgusu olmayanın, yaşamdaki yeri sadece şahitliktir bence.. yaşamındaki belgeleri sıkı sıkı tutar elinde. Sorumlulukla donanan, sadece görevlerle yaşayan kişi örnekleri o kadar artıyor ki çevremde! Korkuyorum, yaşlanıyor muyum?

Asıl korkum yaşlanmak değil. Hayali daraltarak, hayatı kaçırıyor olmak. Kendi hayatına kastedmenin acısını itiraf edememek.

Hayalin kurguları, ihtimalleri; belgesiz, değişken, bağımsız, bazen saçmalık olabilir.
Hayal gençtir 15-20 yaşlarındadır, zamanını, ritmini farklı yaşar.

Hayal Kırıklığı ;
Olması istenen kurgular, ihtimallerin bitişiyle başlayan gerçektir.
Kurgu yoktur elde kalan tek gerçektir buda üzer.. Ne kadar acayiptir buna üzülmek.

Gerçek, orta yaş 40 üstüdür
çünkü gerçeklikte kurgu olamayacağından acıtır,
adapte olmak, direnmek başlar, çetindir ve
öğretir, deneyim kazandıkça gerçeğin yaşanması kolaydır.
..

Bu nedenle hayatına, hayalden çok gerçekler giren biri kendini çok yaşlı hisseder.

Kalbim, sana söylüyorum bunca lafı;
Hayal kurgularından birini seçerek zıttını doğurdu,
gerçeği ! ve buna,
hayal kırıklıklarına üzülmemeyi öğrenmen gerek.

Sadece aklımla değil seninle de olmak istiyorum. Ancak bu şekilde hayal yeniden başlangıç yapabilir !

Gençleşmek için, hayaller kurmaya ihtiyacım var..

8 Mart İzlenimim

Kimi derki;
8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü

Kimi derki;
8 Mart Dünya Kadın Günü

Kimi derki;
8 Mart Kadınların Uluslararası Birlik ve Dayanışma Günü

Neden bu gün için bu kadar isim anılıyor etkin kılmak içinmi?
kadın sorunlarına bütünleştirici tek sorun tanımı yapılamaması mı? Yoksa...ne!
..
.
Benim öncelikli 8 Mart kavramım, Dünya Emekçi Kadınlar Günü tanımı.

1. nedeni; inanışlarımızdan geliyor.. kadın ailede kadınlığından şikayet etsede aslında mutlu

2. nedeni; İşyerinde kadın olmak durumundaysanız adalet ve eşitlik isteyenleri haklı buluyorum.

Duygusal bağın olmayan insanlarla, sadece iş ortalığıyla beraberken eşitlik sağlanmalı. İşte hakettiği için övülmeli kadın, herhangi birinin sevgilisi olduğu için değil
erkeği ve kadını bu ahlak karmaşasından çıkarabilmek için önemlidir.

Hayatta ve işyerinde görmezden gelinen kadının, topuklu ayakkabı giyip, makyaj yapması, kendini farkettirme savaşının silahıdır.
Bu nedenle; adil olunmalı, eğitimine-emeğine saygı gösterilmeli, eşit ücret uygulaması sağlanmalı....v.s.

Erkek kahkahasıyla çevresini keyiflendirirken, kahkaha atamaz kadın!
Gülümsemesini eksik etmemeli ama kime nasıl güleceğini bilmeli, ayarlamalı, taciz edilmemek için ..
Sinirli bir adama muayyen gününde denmez ama sinirlenen kadınsa neler denmez.. :)

Diğeri Dünya Kadınlar Günü olmalı!

Kadın; hani eğitimsiz bırakılan, doğuran, yaşatan kadına hak vermek için,
Kadın anadır, ateştir, yaşatandır, hisseden anlayan, boyun eğendir
"karnında bebeği, sırtında sopası eksik edilmeyen" kadın,
bir oğula adam olmayıda öğretmeye çalışır. Belki bu nedenle kendi tercihidir arkada kalmak, belkide bundandır, dengeyi kurmak gerektiğinden.
Hatalarını da bilen kadın daha doğru olmayı öğrenmek için bu günü yaşamalı.. Kendi tanımları, koşulları çerçevesinde gelişimi için.

Bu yetmedi bana Uluslararası Birlik ve Dayanışma Günü!

Çeşitli sivil toplum kuruluşlarının üyeleri, 8 Mart Gününde alanlara çağırıyor..
Kadın mücadeleyi erkek gibi, kendi dışındaki alanlarda vermeyi bugün anlamlı bulur mu?
Belki bazıları buna hazır, bazılarının ise daha farklı yöntemleri var.

Ya o kadının canı yanıyorsa, zararı alenen yaşarsa, nasıldır kadın ?
Çocuğunu kendisinden alanların karşısına çıkar mı?
ağlayarak, parçalanarak ve izleyeni parçalayarak.. Televizyonda seyrettiğim bir sahneydi. İzmir li o kadının sesini unutamadım..

-O daha bir çocuk, yapmayın! ama o daha bir çocuk!
..
.
Nihat Sırdar, 8 Mart konusuna şöyle bir yön verdi radyo programından;
- Sadece bugün kadınsız bir işyerinde çalışsın beyler
Ben abartıyorum
Sadece bugün evde ve işyerinde kadınsız bir gün geçirilsin.
Kadınlarda kendilerine ait bir gün yaşasın..

Belkide yazmakla bitirilemeyecek sorunları gerçekten yaşayarak öğreniriz.

364 Gün Sevgiye 1gün Sevgiliye

Sevgiliye olmasa da Sevgiye olur;

Sen varken; anlamlı bu şehir konuşkan, güleç, anlaşmak kolay
Sen varken; denizde yakamoz var, mavi yaşanılası renkli..
Sen varken; hayaller var, umutta sende
Sen varken; saat ler çok önemsiz
Seninle var anlamı, sensizken ötesi boş , yalın

iyiki varsın
sensizliğim anlamsız

:DCan

Yazarken en zor olan, mutlulukları anlatabilmek
çünkü bu duygunun tarifi az, hissedilen şekli dar..
matematiksel baktım biraz, belkide mutluluğun-hüzünlere eşitlerini bulurum diye, bir umutla..
sadece benim melankolik ruh halimden yazamadığıma inanıp birazda,

Sonuç;
acının her türlü hastalığı var, acının ağlamanın binbir çeşidine kafa yoruyor insanoğlu; kaygı, hüzün, sıkıntı, bekleyiş, çıkmazlar, özlemler, gidiş, yitiriş, hatalar...

Karşısına zıttını yazmayı denedim. Yetmedi kelimeleri bulamadım, eşitlemedi durumu..
anlatımlar daha etkisiz oldu ve kalpten mutluluğu, yoğunluk hissini, anlatımı yüksek kılmadı..
diğerleri gibi;

özlemle kavuşmada (kaldıki mutluluk vermeli),

aşkta,

aşıklık güzel ve aşık olmak için yapılan bunca şeye rağmen..
gözyaşı koymuşuz yine..

iyiyken konuşulmaz mutluluk..!
kötüyken yada gitmişken senden; şiirler patlar, geri dönüşler dilenir

garip şekilde acı yakalamalı boğazından insanı
sanki duygunun aktarımında, daha çok hissedilen bu

garipki ne garip..! bu nedenle mutluluğu ifade edebilmek güç bende..

yinede anlatımı kaygısız, güzel bir metin olmasına özen gösterdim..
neylersinki basit bir insanoğluyum ve sınırımı aşacak şeyler yapamıyorum..
rağmen sevdim ben yazmayı.. devamını da istediğimde yaparım artık..

Sensizken
ateş dokunursa yüreğime yakmasın

ya yanan yüreğim olursa ?
suyum da olsun bir kenarda
beni bu yangından çıkaracak kadar kafii !

ya bu yangını söndüremezsem ?

rüzgarım olsun bir tutam
sönmeyen ne varsa arttırsın bitsin herşey
aşk için yanmışsa eğer..

yada sen

ateşim suyum rüzgarım ol gel
en büyük yangınım olsun ,

seninle ne farkeder
ister kül olayım o zaman,

ister tek yürekli sevda
:DCan

Özdeşimden Uzak

Ait olduğum yer neresi?

..

.

Birden farkettim yabancı olduğumu , birden anladığım çok şey arasında olanlar gibi, en sevdiklerimin içindeydim sanki o gün,

konuştuklarının farklı, düşlerinin farklı olduğunu görene kadar.. çünkü evli ve çocuklular

çok doğal bir süreçti başta, evden ayrılmadan önce çok iyi anlaşan kardeşler

bir süre daha sürdürmeye çalışsalarda

o ait olduğu yerde yaşamını, bakış açısını, kurallarını koyma savaşımının, engin denizlerinde..

imdat dedi bazen yetişemediğinde en sevdiğine dedi

kalansa kendi iç savaşlarıyla öğrendiklerini anlayarak yorumladı.. karşı koymuyordu zaten diğerine bu koca denizdekine karşı daha çok özveride bulunmaya devam ederek sürdürdü..

Konuşmalarını, seslerini duyuncaya kadar anlayamadı da

Şimdi o bildiğim ses ne kadar farklı , benimle bu ses böyle çıkmıyor;

imrendim mi, kıskandım mı diye düşünürken

ait olmadığımı hissettim, o seslere katılamadığım için

her şeyiyle öyle farklı ki artık..

Başka en sevdikleri olmuş, hayatları içinde o kadar yakınlar ki!

..

.

şimdi bu bir bardak suyu

denize katsak, aynı sesi, aynı tadı

verir mi verir lakin kalsın bir süre daha alıştığı tadda..

Yarım Kalan Hayaller

Gitmek mümkün mü senin olduğun yerden, kaçmak yaşamından, senin kıyılarından öteye
açılacak yer varmı ! ruhum orda kaldı sanki herşey uzak.. mümkünmü hiç bu dünyada sen yaşarken sensiz olmak..

bir gün bir karar vermek gerektiğinde, seni unutmanın kolay yapılacak bişey olmadığını görmek gibi..

gittiğim gibi kaldım, gölgemi orda bırakarak
bir ileri, bir geri ..
yarım kalan hayallerimi de
ve
gittiğin gibi dağıldım hüznün kollarında.. çaresizim, çaresiz..

tavanı alçak, penceresi küçük çatı katı odamda geceleri, ay ışığından gelen aydınlıktı odama vuran.. Birgün ay görünmezse pencereden, karanlığımı sen düşün artık..

Kurgusal fotoğrafın, gerçeklere dönüşünde oluşan
ruh halimle akıttım bugün,
dünyadaki nöbetlerimiz devam edecek muhakkak..

Beşi Bir Yerde

Rehavet ebeymiş, sobelemiş..
Oyunun kuralı; hakkımda, sınırsız bir 5 bilinmeyen bilgi vermem isteniyor..
Şişe çevirmekten iyidir :) en azından doğru cevaplanması gereken sorular yok başlıyorum;

1) Patlıcan kabusum... üniversitede ucuz yemek yemek için pazar yapardık. Ev arkadaşım 5 kilo patlıcanı, bu işi çok ucuza getirmek için alınca ve haftanın her günü bir çeşit yemek olarak pişirince bir daha yiyemez oldum! bu kabus bir arkadaş hatırasıdır bana, o haftadan sonra patlıcanın hiç bir yemeğini yememeye gayret ediyorum..

2) Hatıralarımı bırakmam saklarım.. garip ama orta okulda elişleri dersinde yaptığım, panda nın kalıplarını, hatıra defterlerimi, bir kaç küçük boncuk ve taşımı, ilkokul öğretmenimin ve arkadaşlarımın gönderdikleri kartları, hazine gibi hala saklarım.

3) Nedense herşeyi çok ciddiye alan biriyim. Detaylarda çok geziniyorum, küçükken yaprakların düşüşüne dalardım. Her şeye daha dikkatli baktığım için eve geç giriyordum.
İlkokul 5 teyken resim dersi ödevi için, dış ortamda gördüklerimizi çizmemizi istediler. Samsun un şu meşhur Atatürk heykelinin resmini çizdim. Resmimi benim yaptığımı söylesemde, derslerimi başkalarına yaptırmamam gerektiğine dair sert bir tepkiyle yerime oturdum. Sen kimsin ki bu kadar benzetiyorsun dimi? :)

4) İnsanları anlamak üzerine kurduğum 17-18 yaşlarım, çok önemli kararlarımı alabildiğim, kendimi değiştirmeye zemin hazırladığım yıllarım oldu. O yaz, OSS sınavı sonrası 26 kitap okudum birikimli birileriyle karşılaşacağımı düşünerek, onlarla sohbet edebilmeye hazırlık içindi başta sonra hiç bırakamadım.. Öyleki; bulaşık yıkarken bile karşıma kitabı koyacak kadar delice..

5) Genelde güler yüzlü, edilgen biriyim, konuşmak-dinlemek arası bir yerdeysem, dinliyorum. Konuşmam gerekirse çok net konuşuyorum, hatta çok.. Dostlarımın ise her zaman kredileri yüksektir ve genelde dinlemeyi isterim ; edilgenliğim ve karşılıksız itaatkar tavrımla bağlanırım dost olana..

Bu kadar şimdilik, daha yazacaktım ama belli olmaz yine yakalanırsam diye saklıyorum.. :)

Gürhanca, Kurmaca sobe sobee sıra sizde..

Ard(t)a Kalanlar

Bu kurgu anlatılmaz yaşanır.

.

Teşekkürler! öğretti, tekrar-yeniden...

.

.

.

Demekki istekler öncelikliyse önüne geçilemiyormuş

önceliklerin varsa, imkansız sayılan yok olur herşey yapılabilirmiş

öylemi?..

ötesi bahane bahane

.

Haberin geldi malum en sevdiğin arkadaşın hemen anlattı,

biri sırtımdan hafif acıttı sanki.. içime kadar geldi soğuk demir acısı

sağol unutmamışsın hiç,

zamanı boş geçmemiş, istediğini yapıvermişsin

her zaman önceliklerini yapabileceğini biliyorum..

Hadi hayırlısı.. bahtın ve yolun açık olsun..

Abarttım Alışkanlıktan..

Evet abartmayı bende seviyorum hatta çok.

Kişileri, kimlikleri
Yapılanları yapılmayanları
Sevinçleri, üzüntüleri
Gerçekleri, gerçek olmayanları…
Olanları, olmayanları

Hayallerimi, umutlarımı..
Umutsuzluklarımı, karamsarlıklarımı abartıyorum…
Konuştuklarımı, yazdıklarımı…
Sözlerimi, dostumu, düşmanımı abartıyorum...

bu illet, alışkanlığa dönüştü hatta okuduğunu biliyorum ve bu kadar okursan sanada bulaşabilir söylüyorum.. şimdi bakalım burdan ne çıkacak diye iştahla okumaya devam ediyorsun..
düşüncelerinde gelgitler olmakta olacak. neden mi? abartıyorum ondan ama bu bana has bişey mi sadece bu bizdeki büyüdükçe kronikleşen bir hastalık!

Başta siyasilerimiz abartıyor ! Medya da hiç altta kalmaz (yazarı, çizeri, habercisi gibi gibi) değilmi?

İşini yaparken reklam kullanıyorsan abartıdır bence.. Çocukken böyle değildim.. Yorgunluktan aldığım keyifle akşam uyumaktı iş dediğin bende..

hizmet vermekse amaç, neden verilen hizmetler çarşaf çarşaf köprü, üst geçitten tutunda her yerde bezlere asılır dimi?

bir yol çalışması köprü çalışması yaparken reklamlar yapıldı (maliyetini şimdilik bir kenara bıraktım) İstanbul'luya çektiriyoruz ama çok yapıyoruz! dayan az kaldı! mı? demek yoksa.

Ne olursa olsun işini yapan iş arkadaşlarımın taktiğide bu, afişe ederken birde bunu abartmıyorlar mı? en çokda bu kötü olan..

Bu alışkanlığın sebep-sonuç ilişkilerini irdelemek beni aşar bu ancak toplum bilimcilerle galiba biraz da psikologların görevi..

Medyanın, ana haberlere dahil ettiği magazin haberleri , en sıcak haber bomba haber manşetiyle süsleyip ardı ardına yinelemesi de abartı.

Ülkenin hassas politik sorunlarında cepheleri uzlaştırıcı değil, adeta daha karşıt hale getirici yayınlarla kamuoyunu yönlendirmesi, her yıl Cumhuriyet Bayramı kutlama yürüyüşünde, katılımcı sayısı kadar polisin görev alması da abartı yine.

Ülke çıkarlarını, çağdaş geleceğini sahiplenmek yerine, ya abartılı tepkiler veriyor aydınlarımız , siyasilerimiz, medya gibi her şeyi abartabilenler, önemi yüksek konularda konuşulması gerekirken sus-pus duruyorlar

Avrupa Birliği serüveni.. Papa’nın ziyareti ve Nobel ödülü ile ilgili yorumlara, haberlere ne demeli?
Evet özet olarak; yaşam biçimimizle, üretmeden yaptığımız tüketim çılgınlığımızla, siyasetçimizle, medyamızla, kurumumuz, kuruluşlarımızla abartıyoruz, abartıyoruz ..

Su İlahisinden

Bugünün son dakikaları inadına geçmedi.. mesai bitmek bilmedi.
Güncellemesini tamamlayamayan bilgisayarımı kapatıp,
dağılmış dosyaları toparlayamadım yine...Nihayet, yeniden sona erişinin dinginleştirdiği ruh halimle mahalleme girdim. Sesleri dinledim çocuk, korna seslerini.

Diğer İnsanlarda yapabilseydi imrendikleri seyirleri.

Yalnızlıkla dolu denilen sayfamı sordular.. Fırından hep yalnızlık çıkarıyorum farkındayım..
Mana dünyasıydı sadece anlattığım, insanların ortak kaderi yalnızlık sanki..
Aldırmadan kimseye;
yazmaya yaşamaya devam .. hayale, aşka!

..

.
Ruhsuz kalabalıktan uzaklaştım bugün hızla.. saat geç olmuş..

Hayatımın gülen yüzünün gamzeleri..

Ufkum;

tüm cesaretimi toplayıp, nefes almadan bakıyorum dünyana NEFESSİZİM

youtube den :) dinledim gönderdiklerini..

güçlüsün, tertemiz ışıl ışılsın, bakınca çıkılamayan bir yersin benim için

Karşına geçtim!

Bir müzik vardı pek alışık olmadığım bir tarz defalarca sıkılmadan dinledim

Nota larınla tanıştım.. önce

Derinleştikçe, bulutlardan içeri gördükçe seni, sessizlik başladı

Sessizlikte tanıştım senle..

Kendini beğenmiş insanlardan uzaklaştım bugün, hızla sana koştum..

Ben senin Su ilahin oldum ve senin olmak böyle bişey oluverdi,

Nefessiz - Sessiz - Dilsiz dir su ilahisi!

Ay gidiyor;

gökyüzünü yıldızları, güneşe bırakacak birazdan
..

.

Fotoğrafın kurgusunda, dilimden dökülüveren sözleri bitirmek istemedim hiç

her zamanki gibi bu kurgu sahibi sanatçının emeğine sağlık..

Son Hamle

"Hayat bir satranç oyunu dedi" bir gün sevdiğim bir dostum

hala aklımda

"Çok saçma! nasıl dersin bunu? " dedim

beni tanıyanlar bilir aklıma geleni, kırmadan ama muhakkak söylerim.. öyle içimden dalga geçemem,

Söyledim de :)

güldük biraz ..

sonra biraz anlattı nedenlerini, hala tam olarak katılmasamda!

hem gülüştük, hem dinledim bazen hakda verdim konu uzamasın diye :)

Dostum bak, sen düşündüğünde yalnız değilmişsin!

Sanırım bazen dediğin gibi hayat, oyunun kurallarını bilenlerin yanında..

Ah birde şu oyunu oynama işini öğretseydin..

belki daha az can yakıcı olurdu öğrenirken

ama eminim benim için daha az keyif veren bişeye dönerdi :( tabii bende bunu tercih etmem biliyorsun..

Şimdi son hamlen

Şah desen ! bu derece kanlı yapmazdın, kıyamazdın..

ya usulca alırdın eline şahı

yada kısık sesle ŞAH-MAT derdin (bunu okuduktan sonra senin tercihinle değiştiririm. )

ama madem yaşanan bir oyun ve hayata benzetiyorsun aynen bu yansımayı görmek isterdin.. realistsin ya ondan sadece..

şimdide okurken, her zamanki gülümsemeni taktın yüzüne

sana en çok yakışan bu hal.. biliyorsun,

kimbilir kaç kişinin canını yakan

hani ağzın kulaklarında, gözlerin kayboluyorken mutluluktan :D

Buda senin için, seninle ilgili bir kaç laf etmemin bir sakıncası olmaz dimi?

Okul arkadaşım olmanın ve yılların samimiyetiyle.. Olursa sen söyle, burdan süpürmeyi de bilirim merak etme :)

Fotoğraf sadece olanı göstermek, anı kaydetme işi değildir diyen,

bir parmak çekimini kalbine ve duygularına yansıtabilirsen fotoğraflar; konuşur ve gizemlidir çeker kendine seni..

buda akşamımın keyfi oldu..

Bir dost hatırası

Bir fotoğraf

bir yaşanan zamanlarımda kendime yine Şah-Mat deyişim..

Hayatın tesadüfleri1

Sen Mayıs'tın ben Ekim..
Benden önce sen başladın yaşamaya.. engel olunamayan bir yerden!
Belki öfkenden, belki gecikmekten olsa gerek.. Birden karardı herşey; sen ağlıyor, bağırışlar sürüyorken, herkez üzgünken.. farkedileceğin Ekim başladı

Hep aradığımı biliyorsun, nerdesin kimsin dedim, saklambaç, körebe oynardım burda mahallemde ve sen çok eğlendin bunu izlerken.. Sen beni bilirken ben bilmediğime,
üzülme geçecek dedim sen karanlıktayken, gök gürültüsünde, soğuktayken sen
ben bilmiyordum sen büyümüştün yanına gelmemi hem istedin.. hem..

bunu anladığımda tüm kavgalarımda yenileceğimi,
ve bütün nüktedanlığımın sadece uzaklaşmak, kendimi azaltmak için
yetersiz olacağını farkettiğimde bak yine düştüm ben..

Eğer aşk verdiğim bir karar değilse, kontrolsüzlükten ansızın girdiyse aklıma başımda ciddi halde beladadır.

sen sadece aşk dedin
ben aşk ilişkisini bir sığınak sandığımdan. yanılmışım

Sanırım ilahi bişey bu senin Mayıs benim Ekim oluşum..

Senin baharlarında büyüten, beni sonbaharlarımda üzen
zamanların ortasında çok yakındık..

artık kışın soğukluğunu, yorgunluğunu, yaşıyorum
Ocak'ta başka bir yorgunluk, dinlenme isteği,
gerçek var

Hiç bitmez bu öğrenmeler bana öğrettiklerine ve
hayatın tesadüflerine, renkli katkına hitaben
başka tesadüflerle belki karşılaşırız..

Bayram gibi 2Bin7

Bir ömürde bir yıl neki geçti işte
şimdi hayal ve umutlar 2007 için söylenecek

Bayramla biten ve başlayan

Yeni Yılın tüm Dünya'ya

Barış Dolu yarınlar getirmesi dileğiyle

MilliPiyango bilet numaram: 9707594
buraya ekliyorum bu yıl böyle olsun..

Şanslı girersem mutlaka blogcularla paylaşmak için,
ikramiye büyüklüğüne göre organizasyonları şimdiden düşünmek,
iyi hayaller yaratmak için..

Hayal yada planlara yorum kısmı açık
dileyin benden ne dilerseniz.. :DCAN

Unuturum

Hikayeydi, küçük bir yerdeydim .. Anımsamaktan çok, unutmam gerek.

Tamam biraz daha açıkça söylenmeli; geçmişte olanları unutmak, yapılanları yapılamayanları, yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımızı, sözlerini kesen alaycılıkla karışık yorumları..

Unuturum

Seni iyi tanıyamadığımdan,

geç anlamamdan oldu.

Kişisel ilişkimiz için, sağlıklı kalabilmesi, devam edebilmesi için.

Dostlarımın yaptıklarını unutmam gibi.. Unutmam gerek..

Bunun aksi de olabilir sanırım; olanları unut.. O bilinen kişi ..

Sonuçta bazı şeyleri unutmakta sonsuz yarar var.

Gelinen noktayı ben sevmedim ve üstüme düşeni yapıyorum unuturum; adını, yazılarını, uğramam mahallene.. başkası gelmez elden..

Şimdi cevap bekliyorum desem olmaz! Sıra sende unuttum yazdığımı ..

Tamam yorum yok! soru hiç yok..

1.. 2.. 3.. TIP

Yeter sen konuş tekrar diye.. Bir daha silmeden konuş dünyayı parlat yeniden..

Bir ömür boyu..

Suç Ortaklarıma

beni bu işe siz soktunuz şimdi öööyle rahat rahat oturmak,
ortadan kaybolmak oldu mu?

yakışmadı size.. artık yazılarınızın başına dönün,

Anemon;
öncelikle yazılarını özledim.. artık göremiyorumda, hep saklayacak mısın!?
halbuki çok seviyordum
yorumlarını , ben yazı yazdıktan sonra "devrik oldu" demeni

zaten devriğim tamam ama üstüne birde, burda sizsiz yalnızım anlayın işte..

GecePerim;
suç ortağı dedin kattın peki ortaklarım nerde! bilmiyorum ..

anemon soluklanıyor
gece perim kimbilir hangi kitabın içinde, hangi hikayelerde kayıpsın
birde külkedisi var ama onun ziyaretini duymadım sesizce mi izliyorsun?


buralarda bıraktınız.. yalnız, yarım kaldım anlayın işte..

Cevap Sorularda Gizli

Son günlerde yorum yaparken bile soru soruyorum.
Hayatın paradokslarından çıkmak, çıkarabilmek için

Yiğenimin sayesinde tabii, bir sürü soru soruyor. :)
Yanıtlarını aramaya başladığı, öğrendiği dönemde;

Bizden aldığı cevaplara ihtiyacı var, kendini oluşturacak kodları arıyor..

Cevapları bizde aradığı içinde biraz daha bize benzeyecek galiba..
..

.

Bazen birini dinlerken, bir yer varya;

.

"sessizlik olan" hani bişey demeni bekleyen bakış!

.

- sence neden böyle oldu?

.

fikrin önemli ! haydi bişey.. tam o sırada bir cevap ver bakalım.. kolay mı?

.

Senin için doğru cevap yokki bende.. !

.

-ya oda var !

-oda doğru!

diyenler, bilir bunu.. cevap versem, belki ne kadar saçma diyeceksin..

.
Hiç kolay değil, insanın kendisinin aradığı cevabını verebilmek.

yine kendisiyle savaşı hiç bitmeyeceğinden..

.

Bunu bildiğimden, bazen acayip kitlenirim çünkü dinlerken, okurken veya seyrederken odaklanırım anlatanın dünyasına..

.

acayip bişey.. yani öyle dalmışken, keşke sorular kendi yanıtlarını bulabilse :)

.

ama öyle olmuyor!

Hepimiz yanıt arıyoruz tüm hayatımız boyu, sorunların çözülmesi bitmiyorki!

habire artıyor, biz de habire yanıtlar üretiyoruz hızla.
..

.
Yanıtlar mı? onlar, kişiye göre değişiyor ve

doğru yanıt yok .. ! doğru soru var.

yanıtlar; insan ilerledikçe, yaşam şekli değiştikçe, değişiyor.
..

.

Doğru sorular sormak, ve bu konuda gelişmek gerekmez mi?

bu nedenle, sorulara kişilerin kendilerinin cevap bulabilmesi asıl ihtiyaç .. Sadece doğru soru konusunda destek olmak, çözümü hızlandırır, sonucu doğru olur

tıpkı çocukların ki gibi özgür cevaplar için,

çocuklara daha dikkatli bakın! ne kadar yetenekliler ..!

Yoksunluk

"Belki sen yoksun,
belki de ben.
Belki ve belli ki
biz yokuz sade bu dünyada,
sevgi var bizden öte,
öteden beri.."
Abdullah Anar

Korkulan Değişim

Şehir yaşamında korunaklı evlerimiz - işyerlerimiz de, makinelerle sunulan çözümlerin hayata getirdiği kolaylıkla, her birimiz bazen unutuyoruz gerçekte doğanın bir parçası olduğumuzu !..

Ortak dünyanın ortak sonu, çığlıkları büyüyor. Küresel ısınmanın etkilerini, susuzluğun kapıda olduğunu artık bağıra bağıra anlatıyorlar çığlıkları duydunuz mu?
Doğanın kırımıyla birlikte doğaya ait olan, ondan yararlandığını unutan insanoğlunun soyunun da sonu geliyor!...

Dünyada yokluk, açlık ve bozulmuş gelir dağılımı arttıkça.. sona hızla ilerlemekte kaçınılmaz.

Teknoloji obeziteye götürüyor bizi.. iştahla sadece tüketiyoruz.

Eski filmlerden bir replik geldi aklıma;

Kadın hayat kadını hayatını böyle kazanıyor, jönümüz Tarık Akan la karşılaşana kadar, hiç kimse değer vermemiş konuşmamış. Replik şöyle bakışı hayalinize bırakıyorum;

-.......hayatın boyunca bu zamana kadar ne ürettin?

kadının hayatı, aşık olacağı bu idealist adamın söylediği karşısında allak bullak olur ve değişimler başlar....

Çok farklı dönemler geçirdi önceki kuşakta yaşayanlar, değerler vardı korunan ve parasızda olsa sanata bakışı, toplumsal aydını vardı.

..

Artık dünyanın herhangi bir yerinde yaşanan olayın bizi etkilediğini biliyoruz ve umursuyoruz.

Dünyanın bir yerinde olan depremin bir diğer yerdeki fay hattının gerilimini arttırdığı gibi .

Önceden taa uzakta bir olay yaşanıyorken daha huzurla durabiliyorduk.

Teknoloji bu durumu değiştirdi,

farkedersek (medya katkısıyla oluyor birçoğu... bu konuda başka bir başlıklı yazı yazmak şart oldu) yaşananlar hakkında hızla önlem alıp olaylarla bazen ilgileniyoruz.

birileri dünyanın bir yerinde,

insanlık sonunu bu resimdeki gibi gösterdiyse;

yaşanılası kılmak için bu dünyayı, hareket etmek gerekiyor.

Repredüksiyon Çalışması

fotoğrafın bendeki sorusu :
Kendinizi nasıl görüyorsunuz? Biraz hüzünlü, yalnız , güçlü mü yada?

Repredüksiyon Çalışmasına başlarken

En kolay resmi nasıl yaparız? küçük karelere bölerek..Böldüm kendimi ve karşıma aldım
Baktım tekrar,

gördüğüm her damla yaşadıklarım ve bu hatıralarda kendim ve hayatla birlikte yavaşça erirken..
bir zamanlar anlamı büyük olan, anlamını yitiriyorken .. bir daha baktım

Hiç bitecek gibi değil bu sulugözlü içimin sızısı.

Tüm hücrelerinde karşıma ben çıktım! tüm sorularında, yanıtlarında, çıkmazlarında

kendi tercihlerimin sonucu olan ben, bazısını boş, bazısını karışık buldum yansımalarda

hep kendimi görünce, çıkmazlarda benim olduğumu

bakakaldım seyrine ne garip bir tuzak.
Resmin, içimdeki oyununa ithaf olunur.

Çöküş ün Tadı

Bugün televizyon seyretmek için kanal kanal gezindim. Uydu sisteminde (TurkSat) seyredebileceğimiz 99 kanal var iyi bir sayı.

İnanmak istemiyorum; izlenmeye değer bişey bulamadım, vaktimi verimli geçirdiğimi hissedemedim.
Çökmüş bu seyredilen şey, tümünü söylemek sayfalarca sürer birkaçıyla başlıyorum.

Ana haber bülteninde bir haberin görüntüsü, sürekli aynı şekilde tekrarlıyor. Her kanalda da aynı görüntü ardı ardına görünüyor. Ancak ortak bir Ajansın çekimiyle olur bu tamam cevapladık bu soruyu. O zaman geriye şu kaldı neden kısacık bir görüntü tekrarlıyor?

İHA görüntü sürelerine göre satış mı yapıyor ? :)
Haber uzun ve görüntü satın alınarak veriliyor ekrana

Haber boyunca görüntü nasıl verilecek çok pahalı olmaz mı? Kanal sahibi ne yapsın?
Haberini 3-4 kez, satın aldığı aynı görüntüyle tekrarlayarak aktarabilir. Maliyeti düşürmenin yolunu hemen bulabilmiş. Bülten arasına alınan reklamı hesaba katmıyorum.
Ülkemizden haberleri sunduk. İyi Geceler Türkiye her nerede yaşanıyor ve yaşatılıyorsan.

Tüm tiyatro sanatçıları dizilerde, belki elli tane dizi yapılıyor
Bunda kötü bişey yok belki. Diyelim ki yok ! diziyi açtık izliyoruz sinirlenmemem zor.
Çekilen, emek harcanan şeye bakıyorum; yine bir duygusal trajedi
Çocuk kan kanseri, baba ölmüş, anne zor durumda ve kimse adam değil. Alın size Aliye nin başka versiyonu ve alın size eski Türk sineması tadı. Değişen tek şey kıyafetler, yenilenler, konuşma tarzı v.s. ne farkı var? nayır nolamaz zamanlı çekilmiş eski filmlerden.

Filmi seyretmeye devam ediyorum. Bir odadayız nerdeyse 7 dakikadır mekan değişiyor paaat başka bir odaya girdik, sokakta çekilen sahneler nerdeyse yok.

Nereden yakalıyor seyredeni? duygudan ! Türk insanının damak zevkini değiştirmiyorlar.
Kim kazanıyor bu işten sizce, 15 dakikalık reklam aralarında? TV sahibi beyler

Gazeteler den hiç bahsetmiyorum. Konuşmak gereksiz, okunacak bir sayfa bulabilirseniz şanslısınız istisnalar hariç..

Şu sıralar baktığım her şeyde, çöküşün tadında olan beyler in banka gibi olduğunu görüyorum.

Daha verimli vakit geçirilen; haberleri dinlemek, programlar izlemek, gazeteler okumak hakkımız .
bu ülkedeki cılız aydınlığı arttırmak için, talep ediyorum.
Çöken sanat(çı), basın, televizyonlar için daha doğrusu, çöken seyirci için yetkin insanlarla hiç olmazsa bir kaç iyi iş yapılsın.

Yoksa Çöküşün tadı vazgeçilemiyecek kadar güzel mi?
Bu Ülkede bunu yapacak kimse yok mu?

Hayaline Şerefe

Hayal ne güzel yakışmış size

Biliyorsun daha yeni tanıyorum seni ve hep şaşırtan sen oluyorsun
Hayran oldum yaptıklarına, çizgine, dostsuz kalmayışına
O yüksek duvarlı evdeki, sıcak ifadene ve uğraşılarına
Bu satırlar ve resim senin için , sana özel bir şey yapmak istedi canım

Hayallerinize kaldırdım içtiğimiz şarabı
bunu içimden yapmıştım sana söylemeden..
Hayat sana neler sundu yada hazırlıyor bilmiyorum ama hayal ne güzel yakışmış size..

Hocam la karşılaşmak zor belki ama sen onada iletirsin sanırım :)
Hayalini ve çocuklarını anlatırken ki halinin ona çok yakıştığını da ..
böyle varolmak ve hayal ne güzel yakışmış size..

Tutsaklık Yakalandı

yakaladım bir elim tutsak, bir diğeri hapisteyken
boğazından yakaladım tutsaklıklarımı
bugün hesabımı yapıp, artık düşünmeyi bir kenara bırakarak
kıracağım zincirimi! gün, bugün ve birazdan

yanımda güç toplamak için kimse yok, senden başka
bundan oldu
sana kızıp,küsüp ve yine sana yazmalarım

fikir alışverişi bitti
öğleden sonra 16-17 arasında, içimdekileri aktarma başlayacak
Kurban psikolojisinden sıkıldım
ne derece başarırım ? bilmiyorum.. buna ihtiyacı olan herkeze başarılar

Dilsizim

Birdenbire Elsiz ve Dilsiz kaldım ..
Tamiri için bir süre yazılarıma ara veriyorum..
Coşkuyla geri dönmek üzere..
Tüm takip ettiklerimi okumaya devam edeceğim

kısacık ve şimdilik hoşçakal ..

Konuşmaya Acıktım

Ülkesinde konuşamayan, suskun insanlar topluluğuyuz..
Bir şekilde başlangıç; kendini yazıya dökme gücünü verdiği için bloklara düşkünüm..

Konuşamayan, suskun insanlarız.. hatta öyle ki bu hastalığa her katmanda katılım var..

Televizyon da bir mikrofon uzatılan, halkımız ne düşünüyor ? aralarında var bu.. sorgulama yasaklı.. açıklama sayılmayan.. gerçek fikrini söylemediği.. kasıldığı beden diline yansıyan açıklamalar yapılıyor düşünüyorum bende ! çok daha sessiz..

Cumartesi anneleri vardı, her hafta Taksim de toplanan.. ne oldu annelere ne dedik!
Neden Diyarbakır da Silahla Yaşam yanyana? Anladık mı?
Neden okullarda her gün bir öğrenci öğretmen sorunu patlıyor? Konuşabildik mi? Baktık ve hiç düşünmedik
ya biz olsaydık orda onların yerinde.. demedik, karaladık, anlamadık !
Kızgınlığım yine önce kendime... sonra...

İşyerimde, tüm büyük işyerleri gibi değişiklikler yapıldı; rahatsız edici, saçma ,anlamsız da gelse gerçek fikrim beni çıldırtsa da, küçük bir karşı koyma sonrası sessizliğe katılıyorum.. Korktuğumdan değil, işten çıkarılmak gibi büyük bir arzu içindeyim .. Daha özgür davranmak istiyorum aslında.. Yaptığım işi tekrar kendim belirleyebilmek için ama sessizlik ilk tercihim oluyor.. Üstelik tüm kadro aynı düşünsede, herkezde seçim aynı.. Şimdilik susalım..

Neden diye soruyorum.. Neden Taraflar birbirini gerçekten dinlemiyor? Bu her alanda böyle; dinlense kendini onun yerine koyarak, daha anlaşılır olur..
Konuşurken karşı tarafın sözlerinde; zorunluluklar, kesinlikler yatıyorsa ve konuşacak hal bırakmıyorsa susuyoruz.. Herkez birlikte susuyor..
Darbeli, hastalıklı bir toplum büyüttüler ve yan etkilerini hep beraber yaşamaya
..
neden mutlu olamadığımızı, aslında ne istediğimizi bilememekten, hep korunma duygusu ile hareket ederek, bencilliğimizle görmeye devam edeceğiz ve böyle yönetilme isteğiyle seçimlerimizi yapmaya devam..
FARKEDENE KADAR.. Farkedince hiç bir şey eskisi gibi olmayacak.. :D

Hoşçakal canımın içi

Hoşçakal canımın içi, hoşçakal.

Vakit tamam seni terk ediyorum
Bu incecik bir veda havasıdır
Parmak uçlarına değen sıcaklığı
İncinen bir hayatın yarasıdır.

Mucizelere İnanıyorum

Hamarat ama düzensizim şu sıralar eskiye göre iyi bir durum bu,
tamamen zorunluluktan dolayı yapamadıklarımın üzerine gidiyorum..

Sonunda yemek işini kıvırdım.. Çorbayı lezzetli yapabiliyorum artık :) yemekleri yiyenlerin yüzünden anladım.. oh be! ne güzel yansıma çok mes udum..

Bu dünya benim çorba mı hiç merak etmese de önemli bir hadise ve bloğumda kalsın istedim bir kenarda.. Girişimimin nedeni yine yiğenlerim :)
zaten başka bir sebeple tamamen felaketim olan yemek işine kalkışmaya, zorlamazdım kendimi. Evde bıraktı yine annem beni, babamla..

Malum babalar yemek ister..
çorbamı (aslında sadece mercimek çorbası olarak tanınır ama artık ÇORBAM) o kadar sevmiş ki canım babam,
ve Günün Menüsü Çorbam ve Haşlanmış Tavuk birde annemin yapıp bıraktığı önemsiz bir fasulye yemeği.. Laf aramızda kimse o akşam fasulye yemedi :)

Sabahları 2 gün sadece çorba içti babam kahvaltı bile yapmadı..
öyle kitap tarifiyle 50 gr. şundan bir tutam bundan yapmadığımdan tarifi zor ama yine yapabilirim..

Süper iyiyiz.. hatta annemden iyi baktım bu sefer ev halkına
ama sıkıldılar benden galiba :) annemi gören babamın gözlerini hatırlıyorum da !

belki de aşktan, özlemindendi kim bilir? Yo yo kesin aşktan..

Nota larda Gizlenen

Bugünkü Fw: edilen maillerimden biri, aslında maillerle dolduracağım bir sayfa değil istediğim ama bunu sevdim :)
amacım sadece tanımlamayı tekrarlamak değil tabii.. neki bu kadar düşündüren bu konuda? tarifi zor her zamanki gibi..

Aristoteles’e göre mutluluk;
insanın kendi iç dünyasına dalmasıdır. Böyle bir insan mutlu insandır ona göre...
Epikuros’a göre mutluluk;
ruh dengesi ve düşünme dinginliğidir...
Seneka’ya göre mutluluk;
koşullar ne olursa olsun görüş ve düşüncelerinde özgür kalmaktır...
Hobbes ise bireysel mutluluğun toplum içinde olacağını ileri sürer....
Richard Cumberland’a göre mutluluk ise bir sevginin sonucudur; bencilliğin değil özgeciliğin vardığı bir noktadır....
Kant’a göre mutluluk
bir umut konusudur, belki de hiçbir zaman gerçekleşmeyecek bir idealdir....
Nietzsche ise dinamik bir mutluluğun aranışı içersindedir....

:DCan'a göre mutluluk;
Bu duyguyu tüm duyu larımın ortak iştiraki ve uyumuyla yaşayabilirim..
Gördüğümde güzelse, duyduğumda yormazsa, dokunuyorsa bana, tadını çıkartabiliyorsam v.s.
o zaman müzikle mutluyum, herşey notaların kullanımında gizli..
doğaya ait olan ses, o an nasıl çalıyorsa! işte tam orda...
seslerin yarattığı toplam hislerde mutluluk !

yeterki bu sesler umut versin.. çıkış olsun bazen..

Gezi.. İÇE DOĞRU

Hep iki kişiyle uğraşıyorum;
biri kalbimdeki, biri beynimdeki ben.. misafirler hatta işgalci..
Halbuki yalnız olmalı bazen; içe doğru giderken, işgal edilince birisi tarafından sağlıklı olmasını beklemek zor.. Bu iki kişi uzlaşmalı bunu yapmak için şimdi yolculuk zamanı ..

ilk farkındalık ! yorgunum
Diğeri ! sadece kendini gördüğün bir ilişki ilişki değil..
Ve Diğeri ! Bir tek kendimi kandıramıyormuşum.. bu yüzden içim isyan etmiş. Yorgunum bu nedenle, bunu duyduğuma sevindim..
Ve Bir diğeri ! "insan hep diğer yarısını arar derler ya" ben bu söze sırtımı çevirip, kim dedim aradığım ben yarım mıyım? tam anlamıyla değilim aslında bu nedenle farklılıklarını arıyorum, benden farklarını düşündüm ve göster dedim.. içimde karşılık verdi

Çözüm ! doğrusu bu işte biraz daha zaman, yalnızlık telaşına kapılmadan.. şimdi rahatım içimdeki sıkıntı çözüldü birden .. çok mutluyum yaa

İçime Eklediklerim ! GÜVEN imi tekrar kazandım ve kendime saygımı.. daha sonra dışarı çıktım anlattım dilim döndüğünce, Sanırım aklıma taraf oldum, kalbimle savaşta.. Ama bu onu korumak için biliyorum..

Diğer günler de Çarşamba ve Perşembe dinlendim :D bu günse çok iyi geldi..

telaşlı ve yorgun

Birikmiş, tanımsız sıkıntılar yarattım..
maillerde yazışıp üstüne gittim birde
hemde kendime zarar verdiğimi bilmeden çözmek umuduyla..
Niyet iyi tabii sonuçsa kocaman bir.. ?

Pazartesi mailerimi okurken harfler uçuşuyordu toparlamak için bir daha baktım nafile
yazmayı denedim yazarkende aynı.. kendime çok yüklendim ne bu telaş heeeyyy..
çok yorgun hissediyorum kendimi
hep yorgunum ama buna imkan yok.. o kadar yorulmama keşke bir şey olsa


Bu hafta bitmez en iyisi 85 günlük birikmiş izinden birkaçını koparmak.. evde üstümde eşofman ve terlikle yatmak istiyorum.. :D

Bazen tepkiyi sesli veremiyor insan, sadece sıkıntı yaratıyorsa.. hani toparlamak, ve güç toplamak için küçük bir mola vermesi gerekir derdim hep madem öyle ! salı çarşamba perşembe izin aldım.. Cuma işim var işime dönmek zorundayım..

Aranan anlamlar

Madem diyorum aranıyor hep neden varız? ne yapmakta bu insanoğlu..!
Madem diyorum herşey zıttını yaratıyor..

kolay değil mi yanıt?

sevmek için nefret etmek gibi
nefes almak için vermek gibi
yok olmak için varız

yıkmak için yapıyoruz
hepsine tamamda

Barış için savaşı düşününce !
derin bir düşünmek gerek..

Barışın anlamını unutmamak için
Dünya Barış Gününüz kutlu ve tek olsun..

usta oyunlar

Çocuklar yaşamı farklı görür ve çocuk oyuncağı kadar basittir öğrenmek..
hayatı öğrenmeyi, eğlenceye dönüştürmektir oyun oynamak..


SAKLAMBAÇ

...9 10 önüm arkam sağım solum saklanmayan ebe söbe

bu oyunu defalarca oynadım çok keyifli ..
en iyi saklanan ve en son bulunan ben oluyordum..
istesem hiç göstermem kendimi aslında..

bu nedenle bir tek özenli ve zarif olursan bulabilirsin beni.. ancak o zaman çıkarım apaçık yoksa göremezsin açsanda perdeyi gizlice, saklambaç taki gibi..
sobe sobe...


KÖREBE
körebe oyun mu? hayatta esneklik öğrenmek için mi?..
ne kadar kalas biri olsanda, esnek hareketlere mecbur bırakan bir öğretici :)

sanatsal, zarif hareketler.. aman yavaş..
bu oyunda ne kadar kıvrak-hızlı olursan o kadar iyi
ayrıca görmediğin ama duyduğunu değerlendirmeyide geliştiriyor..
fazla sabit olmamayıda.. sadece kulaklarını aç ve dinle ben burdaaayııımmm..

teknolojinin, insanı bulunduğu yere sabitleyen ve hayatı öğretmeden zaman geçiren, büyük bir yalnızlık yaratacağını düşündüğüm internet oyunlarına inat; sokakta oynanan oyunlardan yanayım
hayata daha iyi hazırlık için

çocukken sokak oyunları oynardım.. bundan olsa gerek;
duyguluyum ve detaycı ve hep çocuk.. ve değişemiyor bazı şeyler..

iyi sıkıntılar

anladım.. benimde canım sıkıldı şimdi bak değişenlere



Bir süre önce farkettiğim bişey daha vardı canım çok sıkılırken önceden arkadaşlarımda alırdım soluğu ama artık yapmıyorum..

sonuç kimsede çözüm bulamadığım mı? yoo .. değil
etrafımdaki herkez yoğunlaştı yolları değişti ulaşamıyorum

aslında çok ölümcül bişeyden de olmuyor sıkıntı öylesine geliyor..
bunu çıkarmak değiştirmek için ne mi yapıyorum?

yapmayı özlediğim aradığım;
sevdiğime, güvendiğime, beni dinleyene.. koşup konuşayım..
ne görüyorsam artık; çıkmazlarımı falan da dökerek,
gerekirse ağlamam, bundan korkmadan gözyaşımı akıtacak kadar.. dimi..

peki bunu en son ne zaman yapabildim bunu hatırlamıyorum..
sanırım yeteri kadar akıtınca gözyaşını,
insanın duyguların ayrımını anlayana kadar, ağlayınca içi,
kanama durunca,
artık daha dikkatli olunca, ihtiyaç değişiyor.. belkide içimdeki yağmur bitti!
ahh birden canım sıkılmak istedi.. kıskandım şimdi 20 li yaştaki hallerimi..

NEMİ YAPIYORUM.. Çözümü buluyorum içimden geldiği gibi davranıyorum yalnız başıma
SIKI CAN İYİDİR :)

Evlen Görücü Usulü

zor karar

Kendine çok güvenen biri gençken evlilik kararı hakkında,
Basit gördüm bir süre evlilik, hiçbirşey ifade etmemeye başladı üstelik bir çok ilişki yaşamış biri olarak bunu daha da kolaylaştırdım..

"Amaan ne olacak ki? Evlenirsin bakarsın olmazsa boşanırsın! Bu kadar"

neden bu konu hakkında dertliyim?
malesef erkek kardeşim de zaman zaman bu hale geliyor ve evlensin diye baskı yapılmaya başlayınca,

"Bulun birisini evleneyim!" diyor görücü usulü evlenmeye yatkın şu sıralar.

Nedir bu?

Senaryo çoktan hazır izleyici ve oyuncular yerlerine geçiyor veee Film başlıyorrr..
Söz kesilecek. O, merakla bakarken, Nişan diyecekler izlemeye devam edecek "Kısmet bakalım sonuna!"
Film uzun tabii aralarda kendi yaşamına dönecek..Her arada olduğu gibi filmi beklerken başka şeyler yapacak; belki arkadaşlarına, işine bakacak... çokda göremeyecek filmin teknik ekibini
kendi keyif yapacak oyuncunun üstüne yapışan rol gibi kalıcı olacağını idrak etmediğinden henüz. Hatta bazı sahnelere çok takılmayacak :)
mesela düğün içip eğlencesinde olacak belki hatırlayamayacak
"hatırlamıyorum bu fotoğrafı ne zaman çektiler? ben niye damat gibi giyindim!" :))

Anne Evlenmek bu saçmalamayın, işlerin buraya kadar gelmesi bile hata!

Aynı evde, kendini anlatamadığı biri çıkarsa! ya bir çok çabasına rağmen bunu elde etmesi mümkün olmazsa !.. annecim oğlun mutlu olmazsa, bunu gördükçe daha çok üzülmeyecek mi senin o ana yüreğin ?

Bırakın onu flörtlerini yaşasın acısını çekmeyide öğrenecek.. Kendine uygun olanı bulsun kendine yabancı birini değil..

Otuziki Eksi Yedi

Bugün doğum günüm gerçek olan..



ilkokula kayıt için yaşımı büyültmüştüm hatırlıyorum..
Babamla mahkeme salonundaydım birde şahit bulduk
yedi ay önceye yaptık başlangıcı Ocak ayına..
yaşanmamış bir yedi ay ekledik hayata, ileriden başladım..

Dönmekle uğraşmıyorum daima ileri..
Kayıp ayları çoktan erittim..
Belkide yaşamın sonunda geri isterim :)

Talebim gerçek yaş hesabın da
şu şekilde olacak

32 - 7 = 25

şahit aranıyor...







teşekkürler çok utandım ama

Gurur

Başka şekillerde bakmanın yolu vardır elbet herzaman
duvar mı yüksek? baktığında göremeyecek kadar..
aynı şeye bakamamak derdindeyim
yoo bakılıyor! ama yöntemi çıkmaza bağlanmış sözlerin..

tecrübelerinden öğrenmeliydi çoktan!
üstüne bastığının kullanımı için birde başka yöne bakıvermeyi..
hatayı tekrarlamalar çözüm mü?

Gururdan örülmüş bir giysi giymişse üstüne birde
anlatmak, göstermek artık nafile..

gel görki vakit yok harcanacak


..


madem sözlerin sonundayım kapatıyorum..
anlatmak yol göstermek çözüm olmuyor GÖNLÜME
en başındayım geri döndüm yolumdan..

gezi MaviYeşil

Yediğimiz içtiğimiz bize kalsın gördüklerimi anlatayım ..

-Haziran da Antalya-Kemerde yiz, çekilişle tatil

dediler şirketten.. Tatile başvuruyla hayaller kurdum
Şansın benimle olduğunu benden daha iyi kimse bilmez.. bu konuda üstüme yoktur..

Yazın daha başı ama benim için başı sonu yok tatilin
aklımın gezme zamanlarındayım nede olsa..vazgeçmek, dur demek mümkün değil..

işte! adıma mail geldi.. şans ne yapabilirim ?
hem öyleki sevdiklerimle de o şans.. E Nazım, Zeynep, Yaso-Ozkan, Serpil, Ayhan .. herkez burda.. Arkadaşlarımın da şansı büyüyor duyurulur :)

delilleriyle işte sunuyorum..
Yanıma aldıklarım.. süre 1 hafta nede olsa bavulun alabildiği kadar elbise, pantolon, tişört, krem, terlik v.s. utanacak kadar var :) bu konuyu kısadan geçmek en iyisi..

Konaklama Olympos fakat yerinde durmayan bir grubuz, gezilerimiz bol oldu
Phaselis, Yanartaş gezisi buna şahittir..

Olympos


doğa sporlarına çok uygun muhteşem doğası,
meşhur ağaç evleri ile ünlü ve
pek çok gezginin uğrak yeri..
klimalı, bungalow tipi ağaç evlerde kaldık .
Olympos ulusal park olarak koruma altına alınmış.. denize ve antik müze kente giriş 2 ytl. günlük :)
koyun etrafı duvar ve kulelerle çevrilmiş kentte kaleler bulunuyor.



Denizden yat turları yapanlar da katılıyor bu sahile.. bir doğal liman..

8 kişilik bir grup varken oturmak istemedik ! aniden karar vererek yaptık Phaselis turunu..
Antik Şehir ve hikayelerini dinledik, okuduk..
yazılar Yunanca.. yanımda E Nazım duruyor bu geziden mest olmuş
mitolojik havasıyla Phaselis unutulmaz bir yaşam alanı
Sahilin anlatılamaz keyfi.. ince kumları, sığ ve durgun suları ile eşsiz bir güzellik Kentte su kemerleri (hala gösterişli,sağlam, ayakta)

agora, hamam , tiyatrosuyla kocaman (tam bir akropol örneği) müze alanı halinde. Giriş kişi başı 10 ytl :D
ehliyetsiz rehberimiz Ecehan dan o zaman yaşamını dinledik biraz :)

kendini önemli hissetmiş her dönem insanoğlu..Phaselis in sütunlu taş yollarından yürürken bunu çok iyi anladım

Gidilip görülmeli.. gidemeyene de resimler ekliyorum..

Gece karanlık, saat 23 civarı Yanartaş a istikamet.. yorucu bir tırmanış sonrası Chimaera dayız..

Canavarın ağzından çıkan ateşin üstünde şarap içtik, yıldızların altında..
etraf çok sıcak, canavarın ateşi hiç sönmediğinden..


ve kadehimi mutluluğuma kaldırdım ve doğaya içtik bir kadehte